Chrystus i święty Menas
Ikona zwana też Chrystus z przyjacielem
   Ikona malowana według koptyjskiej ikony z VI-VII w. pochodzącej z klasztoru w Bawit (Bauein) w Środkowym Egipcie, znajdującej się w kolekcji Luwr.
Obraz został odnaleziony podczas wykopalisk prowadzonych w 1900 roku. Ikona uznawana jest za najstarszy znany artefakt sztuki koptyjskiej.
   Treść ikony może być odwołaniem do słów Chrystusa z Ewangelii Jana: „Już was nie nazywam sługami, bo sługa nie wie, co czyni jego pan, ale nazwałem was przyjaciółmi”.
   Obok Chrystusa widać grecki napis – zbawiciel (koine* ΨΟΤΕΡ). Postać przyjaciela również posiada opis – apa Mena opat (koine* ΑΠΑ ΜΗΝΑ ΠΡΟΕΙCΤΟC).
   Ikona zachowana jest w dobrym stanie. Drewno użyte przez artystę to sykomora.

*) – koine to (od gr. ἡ κοινὴ διάλεκτος, he koine dialektos – wspólny dialekt) określenie powszechnej formy języka greckiego, która zastąpiła klasyczny język starogrecki i pozostawała w użyciu od początków epoki hellenistycznej do czasów późnoantycznych (ok. 300 p.n.e. – 300 n.e.). Greka koine stała się lingua franca** wschodniej części basenu Morza Śródziemnego i nieoficjalnie drugim po łacinie językiem cesarstwa rzymskiego. W koine powstało wiele znanych ksiąg, m.in. Septuaginta i Nowy Testament. 

**) – lingua franca (wł. „język Franków”) – w wąskim ujęciu: język mieszany typu pidżynowego*** (zwany też sabir, od hiszpańskiego saber – „wiedzieć”),

***) – języki pidżynowe – języki pomocnicze o uproszczonej budowie strukturalnej, a także o ograniczonym słownictwie, powstałe na bazie dwóch lub więcej języków. Nazwa „pidżyn” pochodzi od chińskiej wymowy angielskiego słowa business („biznes”).

Ikona malowana farbami temperowymi na desce zagruntowanej. Obraz zabezpieczony olejem twardoschnącym.
21 x 18,5 cm
ok. roku 2020